Bazenska filtracijska tehnika

Odaberite optimalnu bazensku filtraciju za vaše potrebe.


Filteri su najvažnija jedinica bazenske tehnike. Pomoću njih otklanjamo najveći dio nečistoća iz bazenske vode.


Filtracija je u biti kopija pročišćavanja vode u prirodi, gdje se voda prilikom strujanja kroz slojeve pijeska sama očisti.

Sa fizikalnog stajališta filtracija je protočni proces sastavljen iz protoka suspenzije:  fluida kroz filtersko sredstvo. Drugi važan fenomen procesa filtracije je zadržavanje čestica na (površinska filtracija) odnosno u filterskom sredstvu (dubinska filtracija). Zbog međusobno različitih preplitujučih događaja u cjelovitom postupku filtracije, neki teoretski odnosno matematički pristup gotovo je nemoguć.

Općenito u teoriji filtracije poznata su dva osnovna događaja:
  • transport vode preko filtrirnog sredstva, gdje se radi o difuziji, hidrodinamičkim efektima i sedimentacije
  • mehanizam taloženja gdje prije svega nastupa adsorpcija, van der Waalsove sile, elektropotencial pa i neki drugi kemijski utjecaji

Na kvalitet filtracije bitno utiču još brzina filtriranja, temperatura vode, veličina i koncentracija nečistoća u vodi, veličina zrna filterskog sredstva te njihova svrstanost odnosno raspodjelba.

Prilikom strujanja vode (zagađene mikroskopsko malim tvrdim česticama) preko filterskog sredstva, se zbog gore navedenih mehanizma te čestice hvataju velikih zrna filterske mase pa se na takav način otklone iz vode. Najprije se otklone veče čestice pa poslije toga sve manje i koje sve više usporavaju protok i istovremeno dižu diferencijalni tlak u zatvorenom filterskom sudu. Ako nastavimo filtracijom, se na pojedinačnim mjestima na površini čestice odlijepe od zrna i prodiru sve dublje u filterski sloj. Krajnji efekt je ili „proboj“ filtera, voda si ostvari slobodna mjesta gdje se može glatko pretakati bez, da bi se filtrirale ili u krajnjem slučaju zbog povišenja tlaka može puknuti filterska posuda ili filterska mrežica kod naplavnih filtera.

Kod finozrnatog filterskog sredstva vrlo tankog sloja (kakav je na primjer sloj kod naplavnih filtera) nečistoće vrlo brzo začepe vanjsku zonu filterskog sloja što prouzrokuje brzi porast diferencialnog tlaka i time smanjen protok. Suprotno tome grubozrnati sloj filterskog sredstva dopušta dublji prodor nečistoća, diferencijalni tlak raste sporije a u tom slučaju mora biti filterski sloj veči.

Za optimalnu filtraciju od velikog je značaja kvalitet filterskog sredstva, koje mora osim filterskih svojstva odgovarati i slijedećim zahtijevam:
  • ne smije biti topivo u vodi i ne smije sadržavati organske supstancije
  • mora imati zadovoljavajuću tvrdoću i otpornost na abraziju, da se prilikom pranja sa zrakom ne drobi
  • gustoća i granulacija svakog materijala mora biti u uskim traženim tolerancijama
  • površina zrnca treba biti što veča, kako bi adsorpcijski učinak bio što veči
  • analiza sijanja mora u potpunosti odgovarati traženim granulacijama i isto tako u vezi sa sadržajem finih i grubih zrna u traženim tolerancijama te gustoći poroznih materijala,…

S obzirom na izvedbu i princip rada, DIN 19643-1 (april 97) pretpisuje za javna kupališta dvije vrste filtera:

U navedenom DIN-u su navedeni svi kriteriji za konstrukciju i izvedbu filtera, tako pješčanih kao i naplavnih. Ukoliko se pridržavamo uputstva i zahtjeva u spomenutoj zakonskoj regulativi garantirano dobivamo traženi kvalitet vode bez obzira na vrstu filtera. Osim oštrine filtracije je za kvalitet filtracije od velikog značaja: kvalitetno te često pranje filtera. Ukoliko se prilikom pranja ne odstrani sva prljavština koja se je nakupila u procesu filtriranja, primijetit če se porast blokade filterske površine a time i smanjen protok vode kroz filter. Počnu se pojavljivati takozvana gnjezda prljavštine i mikroorganizma, što ne prouzrokuje samo smanjen protok vode kroz filter, več i higijensku upitnost i mogućnost za razvoj raznih bakterija.

Poznate su tri varijante čišćenja filtera:
  • pranje u suprotnom smjeru od filtracije
  • otplavljivanje
  • zamjena filterskog sredstva